1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Verbrande vleugels

Een nachtvlinder die ook dichter was
had op zijn kandelaar een kaars ontstoken
hij zat er bij te peinzen er bij te roken
de fles nog vol en leeg papier en glas

later met peuken en de fles met de ziel
boven begon de pathos goed uit te stromen
draaiden rond de vlam zijn lyrische fantomen
als een bontgekleurde kermiscarrousel

de wartaal vloog uit zijn beschonken staat
over het gretig zuigend maagdelijke vel
met zijn ten diepste opgeroerde dichterskwel
vormend een tot brij verloren dronken draad

’s morgens ligt de dichter op een mond vol gort
te smakken en in zijn kop is de muze aan 't bonken
met het woordgedrocht dat al was verdronken
in de drank en de peuken vóór de vleugelloze mot

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

'Ik rook niet, drink zeer matig en ga op tijd naar bed', zei de dichter en keek maar niet in de spiegel..

Geef uw waardering

Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Drank Guidovangeel Nachtbraken Roken

Reacties op ‘Verbrande vleugels’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Verbrande vleugels