1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

atlantic

Een zwarte lijn splijt hemel en aarde in twee,
de horizon.
Daar grijzen grijnzend de wolken boven de zee,
geen zotte zon.
Een verweerde houten bank parallelt mee,
ik adem ozon.

Dreigend is de machtige mengeling van water en lucht.
Voor de bank is een put gegraven door een kind.
Achter mij het gerucht van een helicoptervlucht
in flarden door de op en neergaande wind.

In gedachten zie ik spelende kinderen in het zand.
Het zilte zoute water strijkt het zandtapijt.
De scheermessen schelpen bevolken het strand.
Ik heb me moe en overwonnen neergevleid.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Zee

Reacties op ‘atlantic’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

atlantic