1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

In Doodsgevaar

Wij zijn door dood en vrees
verdreven, van land naar land gegaan.
Het zwerven zijn wij moe geworden
het vergleed ons leven, als loperzand
waarin de laatste korrels vielen.
Wij rustten hier en naast elkaar
waar plots de witte Jager rees
hij bracht ons zijn doodsgebaar

Twee woorden liet hij ons resten
in die koude eindigheid.
Reeds verbleekten onze handen
vervlogen was ons de tijd
wat mocht ons nu nog troosten
hier waar alle hoop verliep
stamelden slechts onze lippen:
‘Ach … mededogen’.

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

'Maak toch nog iets moois', zei de dochter en de oude componist gehoorzaamde en stierf.

Geef uw waardering

Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Guidovangeel Imabentrot Richardstrausz

Reacties op ‘In Doodsgevaar’

  • Mooi vers, ingeleefde vluchteling. Konden we er maar iets aan doen, dat er toe doet, maar,,,, "Ik zucht, maar verplaats slechts lucht. Adam Adan Aden Adem ik zucht maar verplaats slechts lucht"

    Istvan Koning - 29-08-2016 om 14:14

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

In Doodsgevaar