1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Paddentrek

Daar gaat ze ..
Het doek wappert in de wind
en ik denk: ‘Oh mijn God, dat lieve kind’

Ze passeert me met een spleetje
Een ranke slanke schoonheid zonder haar
en ik bedacht: ‘Was jij mijn verleden maar’

Ik keek haar na
Ze viel op tussen al die oude vrouwen
Ik dacht: ‘Gesluierde processie in de wind’
voor Jouw God, mijn lieve kind

Wat een verschijnen
Ik dacht: ‘Een lach kun je niet doen kwijnen’
en ik dacht nog veel meer:
‘Wanneer kruist jouw pad het mijne weer’

Weg was ze, zo ook de wind
Ik verwacht, dat weldra de paddentrek begint
Mijn God, ik weet nu waarom
ik de boerka zo afschuwelijk vind.


Corrason ©
22-01-2019

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Met respect behoeft een glimlach niet onderdrukt te worden. Wie gniffelt krijgt de gele kaart, wie schatert de rode

Foto's

Geef uw waardering

Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Boerka Kind Lach Pad Processie Wind

Reacties op ‘Paddentrek’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Paddentrek

Laatste berichten op het forum