1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

In De Steek

Toen ik in het diepste dal zat
bleef jij boven op de berg staan.
Toen ik je het meest nodig had
vond jij het tijd om mij te laten gaan.

Je liet me vallen als een baksteen
in de diepe wensput van het leven.
Jouw probleem was het die verdween.
En ik moest het je maar leren vergeven.

Na veel wegen en wikken
is dit wat jou het beste leek.
Je liet me stikken.
Je liet me in de steek.

Soms kijk ik nog hoopvol naar boven,
maar je vindt mij jouw blik al niet meer waard.
Valse hoop kan ik mij niet meer veroorloven.
Dat dit nu mijn leven is, is wat ik aanvaard.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Alleen Eenzaam Gebroken Verlaten Verraden

Reacties op ‘In De Steek’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

In De Steek