1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

De verdronken stad

Uit 'Het geriatrische avondmaal'

Op het dak van water dobbert het einde
als een ontstoken huid van wat overbleef
van alles dat door de darmen de stad uitdreef.
In de bocht van het water stroomt het veek

als een teken van wat er komen gaat
uit de zweer die alsmaar leger loopt.
In de zee van water de dood zich hoopt
als het offer op aan wat het licht verlaat

overal alom lager alom lager alom lager
tot in de eeuwige duisternis er ogen zijn
er tanden zijn er darmen zijn er honger is
het beest is dat oprijzen zal zich bevrijden zal.

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

'Wat zit je daar somber te wezen', zei Cassandra en plukte de dag

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Guidovangeel Mythologie

Reacties op ‘De verdronken stad’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

De verdronken stad