1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Armelingen

Mooie ogen branden van verlangen,
In hun eigen verdriet gevangen,
Vol hoop op enige hulp van buitenaf,
Maar mensen denken: Hah, daar zijn we vanaf,


Alleen een paar gulle mensen,
Geven hun wat hun wensen,
Die geven hun weer hoop,
Tussen al hun wanhoop,

Om hun eigen leven,
Gewoon niet op te geven,
Zij hebben pas leren vechten
Al hebben ze maar weinig rechten,

Geef ze een hoopvol bestaan,
En laat ze hun pad begaan,
Zoals anderen jou dat laten doen,
Dan heb je pas enig fatsoen.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 95 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Armen Dakl0zen

Reacties op ‘Armelingen’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Armelingen