1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Stof in het licht van mijn duister

verdwaalde woorden,
verloren in het doolhof dat ik zelf steen voor steen
heb neergezet.
waren nooit meer als woorden,
maar tonen nu verzet.
De muren, eens zo sterk en machtig,
brokkelen nu af in stukjes stof die zweven in een bundel van licht en ik kijk aandachtig.
Ooit waren deze muren gebouwd om me te beschermen tegen pijn en kwaad,
nu zijn ze het enige opstakel dat me nog in de weg staat.
zelfs de diepste gang en hoogste muur weer houd me er niet van de gil te ik onderdrukken die mijn borstkas openrukt.
Deze simpele verdwaalde woorden hebben hun stempel gedrukt.
Maar eenmaal aan het eind gekomen ben ik sterker.
Die simpele woordjes wuif ik weg en daarna zie ik nog wel verder.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Muren Steen Zweven

Reacties op ‘Stof in het licht van mijn duister’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Stof in het licht van mijn duister

Laatste berichten op het forum