1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Bezonken beelden

Je verschrompelt de kleinste cel in me
en je vervloeit de leegte in me tot
dode adem.
Je bezit spijkers op je lange tong
die me steken wanneer je me
kapot scheldt.
Jouw bleke handen zijn prikkeldraad
die mijn huid scheuren en mijn bloed
spat op jouw blote ogen.
Jouw zwaar hoofd is net een hamer
die mijn hart breekt tot grind.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Verwijderde gebruiker

Geplaatst op

Over dit gedicht

Beter één kogel door je hand dan tien door je rug

Geef uw waardering

Op basis van 14 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Moeilijkheden

Reacties op ‘Bezonken beelden’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Bezonken beelden