1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Stemmen

Stemmen

In gedachten schrijf ik een brief.
"Wees toch niet boos, ik vind je echt lief"
"Ik kon het leven niet meer aan, heb besloten om eruit te gaan "

In gedachten schrijf ik het op.
Totdat een stem roept...."alsjeblieft...hou op..."

Ik wil helemaal nog niet gaan.
Waarom doen mijn gedachtes mij dit aan.

Ze brengen me bijna naar dat eind,
terwijl er nog zo vaak zon in mijn leven schijnt.

Waarom is er die innerlijke stem,
die net doet of ik zelf dat negatieve ben.

Angst is het enige wat ik nu voel.
Bang dat die stem mij ooit brengt naar zijn doel.
Bang, dat ik die brief ooit echt schrijven zal.
En ik mezelf niet meer kan redden van die val.

Die val, opgezet door het duistere in mij.
Alsjeblieft...maak mij van die duisterheid vrij.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Over de angst die je kan voelen als de duistere kant in jezelf het overneemt.

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Angst Depressief Dood Stemmen

Reacties op ‘Stemmen’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Stemmen