1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

De onvervangbare natuur

De kleuren
van de wereld worden doffer en grijzer.
De zielen
van zijn inwoners verschrompelen.
De moederloze natuur
scheidt zich langzamerhand
in het oog van de wind.
Levenloze huizen worden de enige inwoners
van de vervuilde aardbol,
want de mensen zullen verdwijnen
in de ogen van wind en geld.
De oceanen worden
de beste levensplaats waarin
de doordringende mens alleen
kan zitten.
Tasten in de donkere kieren
van de ondergrondse oceaan om te blijven
leven buiten het oog van de woede.

Anton Rombaut, 23/11/2013, 17:00

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Wanneer zal iemand als een moeder voluit voor de natuur beginnen zorgen? Wie zal de natuur boven geld verkiezen? Vele mensen sterven door de natuur terwijl de klimaattop in Warschau vastzit. Reacties over dit thema zijn gewenst!!.

Foto's

Geef uw waardering

Op basis van 45 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Natuur Oceaan Onwetendheid Vervuiling

Reacties op ‘De onvervangbare natuur’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

De onvervangbare natuur

Laatste berichten op het forum