1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Gewoon gaan.

In al die jaren heb ik geen geluk gevonden,
elke dag van mijn leven voelt,
alsof er zout wordt gestrooid in mijn talloze wonden.

De sleutel van de deur naar geluk is kwijt,
en besef dat,
ik nooit echt heb geleefd tot mijn spijt.

Als een engel in de hel,
en een vis op het droge,
ik zit elke dag weer in de knel.

Alle emoties zitten opgekropt,
wachtend om naar buiten te komen,
wachtend tot het huilen eindelijk stopt.

Ik kan niet meer door,
het leven verwoest me,
ik wil gewoon gaan naar waar ik hoor!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Emoties Geengeluk Spijt Verdriet

Reacties op ‘Gewoon gaan.’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Gewoon gaan.