1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Huiskamer: Gedichtenslang [5]

datum 01-04-20 10:47
reactie 991
Peregrine
avatar Berichten: 37
De kust geeft mij rust.

Warme ochtendzonnestralen
voel ik aan mijn linkerkant.
Rechts van mij hoor ik de branding,
die zich uitrolt op het strand.
Boven mij zie ik wat wolken,
proef de zuiver zilte wind,
'k voel me één met elementen
zielsgelukkig, als een kind.
Languit op het hoogste duin.
Vroeg, vóór iedereen ontwaakt,
valt weer alles op z’n plaats,
is mijn ochtend al volmaakt.
datum 02-04-20 09:44
reactie 992
marill
avatar Berichten: 1050
volmaakt is het kind
dat vrij kan huppelen
springen, spontaan mag zijn

dat is wat het leven vol maakt
wat mijn hart gewoon raakt
dan voel ik energie stromen
soms ook een traantje komen

emoties zitten een beetje hoog vandaag
komt door allerlei factoren
want o wat zou ik graag
de stilte willen verstoren
bij mijn lieve tante Claar
het is echt waar
ze wordt 79 vandaag

ook las ik een mooi bericht
dat geeft me wat licht
de zon schijnt in mijn hart
datum 02-04-20 11:37
reactie 993
EllaK
avatar Berichten: 2
vanuit mijn hart
voor een ieder
voor alle mensen
zou ik gezondheid willen wensen
rust, geluk en vrijheid
dagen gevuld met blijheid
maar speciaal voor Tante Claar
op naar een heel mooi nieuw jaar
datum 02-04-20 15:15
reactie 994
Peregrine
avatar Berichten: 37
Jaar na jaar stapelt zich op
en weegt soms zwaar op het hart
toch is er ook ruimte voor vreugde volop,
deze plek was er al van de start.
In mijn hart ben ik steeds nog
dat kind gebleven,
dat zich afvraagt, ontdekt en
wil weten waarom.
En ondanks het huidige
punt in mijn leven,
ben ik blij met dat kind
in mijn ouderdom.
Door hem kan ik zijn
wie ik ben, eigenwijs,
avontuurlijk en ook
onbevangen.
In mijn hart ben ik steeds nog
die jongen gebleven,
die niet ophoudt en
steeds blijft verlangen.
datum 03-04-20 08:37
reactie 995
marill
avatar Berichten: 1050
verlangen...........
dat gevoel kent nu iedereen
verlangen naar rust misschien
of juist leven
mij is het om het even

rust heb ik al jaren
zo in de vroege uren
geen lawaai bij de buren
rustig voor me uit staren

leven doe ik al veel langer
niet altijd bewust uiteraard
heel wat ervaring vergaard
samen met mijn tegenhanger

verlangen naar saamhorigheid
zat al heel diep verborgen
maar gistermorgen
was het de tijd
om samen op pad te gaan
bij tante Claar voor de deur gestaan
onze kelen schor gezongen
lang zal ze leven hoera, hoera
kijk dit was nu genieten
al stonden we twee meter uit elkaar
de saamhorigheid was gewoon daar
dank jullie wel lieve vriendinnen
samen zullen we de strijd winnen
datum 03-04-20 14:06
reactie 996
Peregrine
avatar Berichten: 37
Samen zullen we de strijd winnen
en om dat te bereiken
blijft iedereen binnen.
Alleen dán wordt de druk op
de Zorg écht verlicht,
dus, mensen, gebruik je verstand
doe je plicht.
Hoe eerder eenieder dat
werkelijk doet,
hoe sneller we winnen,
komt alles weer goed.
datum 05-04-20 08:20
reactie 997
marill
avatar Berichten: 1050
komt alles weer goed
geef ons hoop, geloof en liefde
hoop op de moed
om te overleven van onze geliefde
geloof in de strijdende verpleging
dat ze het blijven volhouden
liefde zet ons in beweging
om dat waar we van houden

houden van het leven
om het door te geven
geloof in het heden
wat we al goed deden
hoop op een genezing
van dit akelige ding
dat om ons heen sluipt
zomaar ergens in kruipt
mensen verzet je zinnen
maar blijf alsjeblieft binnen
alleen dan kunnen we dit bestrijden
om een ieder te bevrijden
van dit benauwde lijden
datum 05-04-20 14:24
reactie 998
Peregrine
avatar Berichten: 37
Lijden veel mensen aan
chronische domheid?
Of is hun bevattings-
vermogen zo klein?
Zij malen zelfs niet om
hun eigen gezondheid
en denken het virus
te slim af te zijn.
Zij hebben totaal geen
gevoel voor de rest,
het is enkel het eigen-
belang dat hen telt,
ik mijd deze 'mensen'
zoals de pest,
voordat ik, door hun schuld,
óók moet worden getest.
datum 06-04-20 10:04
reactie 999
marill
avatar Berichten: 1050
getest op uithoudingsvermogen
voel ik me al een paar dagen
het uithouden om iedere ochtend
voor de buis te gaan staan
braaf mijn oefeningen ondergaan
goedemorgen we gaan weer in beweging
stapje opzij en spring
het is voor mij gewoon de start
oefeningen voor het hart
voor de benen en de romp
het is dat ik anders afstomp
ja, ja ik ga in beweging
het is echt waar een beleving
stoelen opzij en stappen maar
het is echt niet raar
al jaren komt dit op de buis
doe ik nu maar mee, gewoon thuis
heerlijk ik voel me toch wat fitter
al ben ik nu een heuse thuiszitter
datum 07-04-20 11:43
reactie 1000
Peregrine
avatar Berichten: 37
Thuiszitter zijn is soms
best even wennen,
het leert je je mindere
kanten erkennen.
Het doet een beroep op
het 'geven en nemen',
je ruimte te delen en
niet enkel te claimen.
Je ontdekt weer 't geluk
om gewoon samen te zijn,
de liefde, de passie bij
'n glaasje wijn.
Ik vermoed, maar ik kan
me natuurlijk vergissen,
dat we het 'thuiszitten'
best nog wel zullen
gaan missen.
datum 09-04-20 08:04
reactie 1001
marill
avatar Berichten: 1050
missen van contacten
met mijn familie
ex collega's en vrienden
kinderen en kleinkinderen
doet gewoon pijn in mijn hart

het missen van die zoen
je warme knuffel
die arm om me heen

dat gevoel van
eenzaamheid
leegte in mijn hart
kan ik wel missen

maar niet jullie lach
jullie warmte
jullie knuffel
jullie arm om me heen
datum 10-04-20 16:19
reactie 1002
Peregrine
avatar Berichten: 37
Om me heen zie ik
langzaam de wereld
veranderen.
We zijn véél meer bezig
met het lot van anderen.
Er is meer mededogen,
solidariteit.
En hopelijk raken we
dat niet weer kwijt.
datum 11-04-20 08:52
reactie 1003
marill
avatar Berichten: 1050
weer kwijt
besef van tijd
alles vervaagd
steeds weer wordt gevraagd
wat voor dag is het vandaag?

besef van leven
staat op een laag pitje
want thuis zit je
dit duurt nog wel even

straks komen we bij elkaar
zijn onze dierbaren daar
durven we elkaar dan aan te raken?
wie zal het eerste contact maken?

meer kan ze nu even niet kwijt
want ze is niet van deze tijd
ze is een oude zeur
achter die gesloten deur
waar niemand naar omkijken wil
voor haar staat de tijd al heel lang stil
alles in haar geheugen is gewist
om haar heen is enkel mist
zie ze
voel ze
doe open die deur
laat binnen de geur
van lente en nieuw leven

tranen wellen in mij op
mijn vrijwilligerswerk staat even stop
om die deuren open te gooien
even met mijn aanwezigheid te strooien
met een lach en een arm om ze heen
wanneer mag ik jullie weer zien?
leven jullie nog misschien?
niets meer vernomen van jullie allen
schreeuwen doe ik in stilte
datum 13-04-20 15:34
reactie 1004
Peregrine
avatar Berichten: 37
In stilte overwogen,
worden de mooiste
dingen bedacht.
Sereen en ingetogen,
niet in drukte, maar
rustig en zacht.
Zoals een stroompje,
dat bescheiden begon
en kabbelde, eenmaal
bevrijd uit haar bron,
aan kracht wint naar-
mate zij breder wordt,
zich tomeloos over
een waterval stort,
krachtig kerft zij
eigenzinnig haar baan
tot zij jubelend
uitstroomt in
de oceaan.
datum 15-04-20 09:59
reactie 1005
marill
avatar Berichten: 1050
in de oceaan
verdwijnt mijn traan
oplossend in het geheel
opwellend uit mijn keel
waar hij eindelijk loskomt

losgelaten

bevrijdend zou dit werken
wanneer zou ik dat dan merken?
als deze crisis voorbij is?

nu zit die traan
nog steeds
vast in mijn keel
nu ik dit hier deel
met het beschrijven
van dit verstikkende gevoel
vindt hij langzaam
maar traag
zijn weg naar de maag
slikken maar en doorgaan
dat is waar we allen voor staan
wetend dat ik niet alleen sta
Naar boven

Reageren op: Gedichtenslang [5]

Reageren is alleen mogelijk als u ingelogd bent, klik hier om in te loggen. Heeft u nog geen account? Klik dan hier om u te registreren.